Land van Loon

Appelbomen kruipen traag de flanken op
van een schaduwrijk dal, geduldig gesleten. 

Hier rijpt het graan in gouden golven
hoor je de Krijtzee in elke aar.

In kaarsrechte heirbanen lees je
de doelmatigheid van veroveraars.

Weerbarstige bomen buigen over heilige huisjes
tussen de velden. Een kerktoren in elk vergezicht.
Ook god vond zijn weg naar Haspengouw.

Nu strekken zomerdagen zich als luie katers uit
aan een vierkantshoeve die zich als een bezorgde vader
rond een kwetsbaar binnenerf vouwt.

Kasseien onthouden de warmte van de zon
lang nadat de laatste lome stralen
achter de horizon verdwenen.

In de schemering worden hoogstambomen silhouetten
van dappere soldaten. Kastelen waken over het graafschap
van weleer. Er is gevochten voor dit leven.

Een oude heuvel trekt het duister
op tot aan zijn kin, als een deken.

Hier valt zelfs de nacht in goede aarde.

(c) Leen Raats

Land van Loon is een eerbetoon aan Borgloon, hart van het voormalige Graafschap Loon. Het vredevolle landschap waar nu de bloesemtoeristen genieten van de kleurenzee in het voorjaar en van de kunst in het landschap, was in de middeleeuwen een strijdtoneel. En eerder ook al, in Gallo-Romeinse tijden. Ga je nog veel verder terug, dan stond je hier op de bodem van een ondiepe, tropische zee.

Zoveel geschiedenis, zoveel schoonheid, zoveel verhalen om te vertellen. En toch kan je ook hier gewoon genieten van het uitzicht en de rust van een zomeravond.