Een magische avond in de natuur

Misschien kunnen we hier even stil staan
in de schaduw van vermoeide kruinen
aan het einde van een uitbundige herfst
luisteren naar de gedempte stemmen van dit bos
dat we delen met wat door deze struiken sluipt.

We zijn kleiner en jonger dan de stammen
die als grootouders over ons heen buigen
terwijl Galloway’s grazen op het mos waar ooit
wilde paarden vluchtten voor speren en jachtkreten.

En zelfs dit bos is niet meer dan een stip
op een blauwe bol omgeven door zuurstof
ruimtesteen en sterrennevels en veel verder nog,
zo onzegbaar veel verder, het Grote Niets.

En toch. Toch voel ik het. Hoe wij hier,
onzichtbare stofdeeltjes in een oneindig heelal
tijdens deze nanoseconde van de eeuwigheid

op de valreep van de herfst
onder een gehavende maan
samen met de nevel en rijm
aan terrein winnen

tot we een plek zijn, net als deze,
waar iemand, even, stil mag staan.

(c) Leen Raats

Over dit gedicht

In november 2025 organiseerden Natuurpunt Hasselt-Zonhoven en Bezoekerscentrum Kiewit een Lichtjeswandeling, met onderweg op verschillende plekken animatie. Ik was een van die ‘belevingen’.

In de gietende regen las ik enkele van mijn natuurgedichten voor, en dat vijf keer, voor verschillende groepen. Beginnen deed ik telkens met bovenstaand gedicht, dat ik speciaal voor deze avond en deze plek schreef.

Voorlezen in de natuur, het is onzegbaar bijzonder… Bedankt, Natuurpunt Hasselt-Zonhoven en Bezoekerscentrum Kiewit, dat ik deel mocht uitmaken van deze ronduit magische avond.